Light mode Dark mode

Jir4yu.me

ความรู้สึก.. ที่ตอนไหนๆก็(ไม่)เหมือนกัน

สะพานพระราม ๔

เวลาแต่ละปีเริ่มต้นที่นี่

จริงๆ แล้วจะพูดอย่างนั้นก็ไม่ถูกทั้งหมดเสียทีเดียวครับ แค่ช่วงปีสองปีหลังนี้ผมย้ายจากการนับเริ่มพุทธศักราชใหม่จากหน้าคอม หรือไปเจอความวุ่นวายในเมืองมาอยู่เงียบๆ บนสะพานพระราม 4 แทน ผมจำได้ดีว่าเมื่อปีที่แล้วอากาศเริ่มหนาว บรรยากาศค่อนข้างสบาย มีเพียงรถวิ่งผ่านไปมาบนสะพานกับคนกลุ่มเล็กๆ ที่จอดรถอยู่ริมทางเลนซ้ายสุด ยืนรอดูพลุจากบนสะพาน ซึ่งมันอาจจะเห็นไม่มาก แต่ก็น่าจะเหมาะกับคนที่อยากหามุมพักผ่อนสบายๆ คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย

หนึ่งปีผ่านไปไวเหมือนโกหก ตอนนี้ผมยังจำเรื่องราวของวันนั้นได้ดี รู้สึกเหมือนกับว่าเพิ่งผ่านมาไม่นาน

สะพานพระราม-4

เวลามันผ่านไปเร็ว แต่ในใจผมยังคิดอยู่แค่ว่าปีที่ผ่านมาเราก้าวข้ามอะไรมาแค่ไหน ทำไมมันดูเหมือนไม่ค่อยมีอะไรคืบหน้าเลย เรายังคงเป็นแบบนี้ ชีวิตไม่ได้ดีขึ้นจากปีที่แล้วมากสักเท่าไหร่ แล้วมันจะต้องเป็นแบบนี้ไปอีกกี่ครั้ง อีกกี่ปี ผมต้องยืนที่เดิมเวลาเดิมเพื่อดูพลุปล่อยเวลาไหลผ่านตัวเราอย่างนั้นอยู่เรื่อยๆ แล้วเราต้องการอะไรกันแน่ เราคาดหวังให้ตัวเองอยู่ตรงจุดไหน

ผมแค่อยากกลับมายืนตรงนี้อีกครั้ง พร้อมกับอะไรที่เปลี่ยนผ่านไปบ้าง หวังว่าเราจะเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ตัดสินใจด้วยเหตุผล รอบคอบกับสิ่งที่ทำมากขึ้น อยากประสบความสำเร็จ ไม่อยากลองผิดลองถูกไปจนมานั่งเสียเวลาคิดถึงเรื่องเก่าๆ ของตัวเองทุกปี ก็ได้แต่หวังถึงอนาคตของตัวเอง จนบางครั้งเรารู้สึกว่าเริ่มใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบันยากขึ้น จนเกิดวัตถุมากมายในหัว

ผมแค่อยากอยู่กับวันนี้. อาจจะฟังดูแย่ที่แม่งไม่วางแผนชีวิตห่าเหวไรเลย คิดว่าถ้าใช้ชีวิตเพื่อวันพรุ่งนี้ วันนี้เราจะเหนื่อยมาก. ถ้าไม่มีพรุ่งนี้ ที่เหนื่อยอาจจะไม่มีค่าอะไรเลย

ความจริงแล้วผมก็ไม่ต่างจากคนอื่นหรอกครับ มีแบบแผนที่อยากจะทำในปีนี้ คิดว่าปีนี้ต้องทำอย่างนั้นได้อย่างนี้ได้ จนคิดว่าเราเองนั่นแหละที่พยายามจะสร้างกรอบ สร้าง checkpoint เพื่อบีบให้วันนี้ขยันขึ้น แต่ถ้าวันนึงเราผ่านจุดที่ต้องทำเหล่านั้นมาได้หมดแล้วมันจะยังไงต่อ เราต้องสร้างมันอย่างนี้ขึ้นไปเรื่อยๆ เหมือนกับเด็กหัดว่ายน้ำ ที่ครูสอนค่อยๆ ขยับห่างไกลออกไปแล้วให้เราตีขาไปให้ถึงแค่นั้นหรือเปล่า

สำหรับผมแล้ว โลกนี้มีแต่ความเสี่ยง ผมแค่อยากอยู่ตรงนี้ รู้สึกถึงความรู้สึกตัวเอง รู้สึกอยาก รู้สึกเจ็บปวด รู้สึกหลง หรือรู้ที่จะไม่รู้สึกอะไรเลย ผมคิดว่าถ้าคนเรามุ่งไปที่ทิศเหนือใช่แค่ดาวเหนือ ตั้งมั่นในอุดมการณ์ ถึงแม้เราเองจะหายไปวันไหนก็ตาม ท้ายที่สุดแล้วก็ยังดีกว่าตั้งเป้าอะไรเอาไว้แล้วไม่ยอมคว้ามันเอาไว้ในวันนี้

บทความแรกของปี ๒๕๕๙ สวัสดีปีใหม่ครับ

Jirayu Limjinda

ถ้าไม่รู้จักกัน บางทีคุณอาจจะไม่เข้าใจกับสิ่งที่ผมทำ.. กลับกัน ถ้าคุณรู้จักผมดี คุณจะไม่ต้องเอ่ยปากถามเลยว่าทำไม

แสดงความคิดเห็นของคุณที่นี่

loading, please wait..

loading, please wait..